Europees Kampioen, Obstacle Running 25-29

Lees hier Dave zijn verslag:

Ik ben afgelopen weekend Europees Kampioen, Age Group 25-29 geworden. Een titel waar ik ontzettend blij mee ben. De trainingen met het CrossXvest WeightVest, voorbereidingswedstrijden & de weekenden trainen waren het allemaal waard..

Race verslag:
Na mijn winst bij de Fisherman’s Friend Strongmanrun NL wist ik dat mijn vorm goed zou zijn, maar voor Europees niveau? Dat was nog maar de vraag.. Tijdens de autoreis naar Frankfurt met Team CrossXvest & La Fit begon lichtjes de spanning op te bouwen. De heuvels kwamen ook steeds meer inzicht. Eenmaal bij aankomst hotel, besloten we vroeg te slapen en hopelijk fris op te staan de volgende morgen.

Early bird:
De volgende morgen, voelde ik me fris en klaar om echt aan de slag te gaan. Ik had besloten om niet voor niks deze reis te maken en alles te geven. Eenmaal bij de start zag ik Coach Pain staan, het kippenvel en adrenaline vloog door me hele lijf. Meerdere goede OCR lopers verzamelden zich en het aftellen begon.. 3, 2, 1 GO!

Start:
Vanaf de start ging het snel. Simon liep hard weg en Peter Ceniga van Elite Team OCRA Slovakia bepaalde het tempo. Daarnaast zag ik de nummer 1, een loper met bandana hard wegrennen. Ik realiseerde me dat ik tot het gaatje moest gaan om hun te verslaan. Per kilometer na mijn vertrouwen toe, bepaalde stukken ging heel soepel en andere zwaar. De Hammer Throw raakte ik en de andere miste, hierdoor kon ik een gat slaan van minstens 400-600 meter. Na dit punt heb ik niemand meer gezien, ik gok vanaf kilometer 6-8 liep ik alleen. Nadeel hiervan was dat ik niet wist, waar iedereen liep. Ik begon mezelf af te vragen of het niet fijner zou zijn om tweede te lopen en een eindsprint in te zetten. Normaliter werkt dit bij mij het beste. Rennend door de heuvels passeerde veel gedachtes, waar loopt de concurrentie, komt er nog een waterpunt, ben ik al bijna bij de finish, in de verte hoorde ik muziek (dit is altijd goed nieuws).

Finish:
Eenmaal aangekomen in het OCR dorp, zag ik verschillende obstakels. Ik voelde me vertrouwd en besloot te genieten van het moment. Bekende van me hoorde ik juichen en aanmoedigen, ik wou graag iets terugzeggen maar me hartslag was te hoog. Thijs Vlam kwam ik tegen bij de Monkey bar, met een lach groeten we elkaar. Het eindobstakel was enorm druk, ik sprong bijna over de wachtende mensen heen en begon aan een loodzware eindoefening. De dunne touwen, touw-handvaten en de biervaten passeerde ik met een brandend gevoel in mijn armen. Toch won de adrenaline het van de verzuring.

Ik wil de organisatie enorm bedanken voor het uitdagende parcour 19 KM+, 50 unieke obstakels en het lef om dit te realiseren in Frankfurt, Duitsland.