Dave voorbereiding European Championships 2 Flevonice

Met nog minder dan 2 weken tot de tweede OCR European Championships.
Kijk ik alvast uit naar een fantastisch EK.Meerdere malen heb ik bij Flevonice mooie tijden en wedstrijden neergezet.
Toch is dit niet het moment om daarom achterover te gaan leunen, maar de balans te vinden tussen prestatie en rust.Wandelen

Ik ga een aantal keer per week wandelen, een workout die mega onderschat is.
Het geeft je lichaam tijd om te herstellen en tevens te werken in een lage hartslagzone.

Tip van Dave: Stel het CrossXvest in met 10% van je lichaamsgewicht en wandel bijvoorbeeld 5 kilometer, bouw dit voorzichtig op.


Core Training

Op internet staan heel veel schema’s en video’s hierover.
Voor mijzelf heb ik hiervoor een routine bedacht, eigenlijk twee. Ik wissel deze iedere training af.
Een van de oefeningen is de Mountain Climber, met CrossXvest. In de topsport zal iedereen beamen dat een sterke core waardevol is voor iedere sporter.

Mindset

De meest onderschatte factor. In je hoofd besluit je alles, welke training je gaat doen, hoe je je voelt, pak je rust of ga je trainen.
Stuk voor stuk hele belangrijke factoren voor een goede prestatie. Voel je dat prestatie minder gaat, neem dan de welverdiende rust. Kan je een tandje erbij, schroom niet om je trainingen intensiever te maken. Luister vooral naar je eigen gevoel, dan sta je het fit aan de start!

Sportieve groet, Dave

https://www.facebook.com/crossxvest
https://www.facebook.com/davedevriesocr/
https://www.facebook.com/OCR.EuropeanChampionships/

Europees Kampioen, Obstacle Running 25-29

Lees hier Dave zijn verslag:

Ik ben afgelopen weekend Europees Kampioen, Age Group 25-29 geworden. Een titel waar ik ontzettend blij mee ben. De trainingen met het CrossXvest WeightVest, voorbereidingswedstrijden & de weekenden trainen waren het allemaal waard..

Race verslag:
Na mijn winst bij de Fisherman’s Friend Strongmanrun NL wist ik dat mijn vorm goed zou zijn, maar voor Europees niveau? Dat was nog maar de vraag.. Tijdens de autoreis naar Frankfurt met Team CrossXvest & La Fit begon lichtjes de spanning op te bouwen. De heuvels kwamen ook steeds meer inzicht. Eenmaal bij aankomst hotel, besloten we vroeg te slapen en hopelijk fris op te staan de volgende morgen.

Early bird:
De volgende morgen, voelde ik me fris en klaar om echt aan de slag te gaan. Ik had besloten om niet voor niks deze reis te maken en alles te geven. Eenmaal bij de start zag ik Coach Pain staan, het kippenvel en adrenaline vloog door me hele lijf. Meerdere goede OCR lopers verzamelden zich en het aftellen begon.. 3, 2, 1 GO!

Start:
Vanaf de start ging het snel. Simon liep hard weg en Peter Ceniga van Elite Team OCRA Slovakia bepaalde het tempo. Daarnaast zag ik de nummer 1, een loper met bandana hard wegrennen. Ik realiseerde me dat ik tot het gaatje moest gaan om hun te verslaan. Per kilometer na mijn vertrouwen toe, bepaalde stukken ging heel soepel en andere zwaar. De Hammer Throw raakte ik en de andere miste, hierdoor kon ik een gat slaan van minstens 400-600 meter. Na dit punt heb ik niemand meer gezien, ik gok vanaf kilometer 6-8 liep ik alleen. Nadeel hiervan was dat ik niet wist, waar iedereen liep. Ik begon mezelf af te vragen of het niet fijner zou zijn om tweede te lopen en een eindsprint in te zetten. Normaliter werkt dit bij mij het beste. Rennend door de heuvels passeerde veel gedachtes, waar loopt de concurrentie, komt er nog een waterpunt, ben ik al bijna bij de finish, in de verte hoorde ik muziek (dit is altijd goed nieuws).

Finish:
Eenmaal aangekomen in het OCR dorp, zag ik verschillende obstakels. Ik voelde me vertrouwd en besloot te genieten van het moment. Bekende van me hoorde ik juichen en aanmoedigen, ik wou graag iets terugzeggen maar me hartslag was te hoog. Thijs Vlam kwam ik tegen bij de Monkey bar, met een lach groeten we elkaar. Het eindobstakel was enorm druk, ik sprong bijna over de wachtende mensen heen en begon aan een loodzware eindoefening. De dunne touwen, touw-handvaten en de biervaten passeerde ik met een brandend gevoel in mijn armen. Toch won de adrenaline het van de verzuring.

Ik wil de organisatie enorm bedanken voor het uitdagende parcour 19 KM+, 50 unieke obstakels en het lef om dit te realiseren in Frankfurt, Duitsland.